زاینده رود پرآب در عهد قاجار

:: زاینده رود پرآب در عهد قاجار

رودخانه زاینده رود که رگ حیاتبخش اصفهان به شمار می رود و در سالهای اخیر به دنبال کاهش بارندگی بارها طعم خشکی را چشیده است چند روزی است پر آب شده و حال و هوای شهر و مناطق اطراف آن را عوض کرده است.

 
گرچه مردم این شهر مدیریت ضعیف در سالهای اخیر را یکی از عوامل خشکی زاینده رود می دانند اما منابع تاریخی از خشکسالی های مداوم این رود در ادوار مختلف حکایت دارد. در گزارش مصور عکاسان قاجار در همین رابطه خشکی زنده رود در عهد قاجار را مشاهده کردید.
 
به گزارش منابع تاریخی خشکی های پیاپی زاینده رود باعث می شود ایده انتقال آب به زنده رود که با کارون سرچشمه مشترکی دارد از قرن ها قبل مطرح شود. گرچه اولین بار چنین طرحی در کتاب تاریخ یعقوبی مطرح شده اما طرح عملیاتی ان از زمان صفوی و با پایتخت شدن اصفهان در دستور کار قرار می گیرد؛ نتیجه کار ایجاد یک بریدگی به طول 300 متر، عرض 60 متر و عمق 50 متر بود.
 
"سانسون" سفیر پادشاه فرانسه که در عهد شاه سلیمان صفوی به اصفهان می‌آید ضمن اشاره به خشک شدن زاینده‌رود در فصل تابستان، می‌گوید شاه نقشه ای را در نظر گرفته که آب کارون که رودخانه بزرگی در 12 فرسنگی بالای اصفهان است و فقط کوهی آن را از زاینده‌رود جدا می‌سازد به آن ملحق کند. به نوشته او مسیو ژنه، مهندس فرانسوی نیز الحاق آنها را بر عهده گرفته است. با این حال هم او خبر می دهد که پروژه با کارشکنی صدراعظم وقت، شیخ علی خان زنگنه، متوقف می شود چراکه شیخ علی خان گمان می‌کند در صورت پر شدن زاینده‌رود، دیگر محصولات او در در کرمانشاه و همدان در بازار اصفهان فروش نخواهند رفت.
 
کار انتقال آب در عهد صفوی و قاجار چندان پیشرفتی نمی کند گرچه دراوایل مشروطیت مردم "سده" پیشنهاد می‌کنند که کار انتقال آب از سرگرفته شود و مخارج آنرا دویست هزارتومان برآورد می کنند اما این طرح نیز به اجرا در نمی آید.
 
اما سرانجام در سال 1327 هجری شمسی کلنگ تونل کوهرنگ بزمین زده می شود در 24 مهر 1332 ش اولین تونل انتقال آب به زاینده رود افتتاح می شود. تا این زمان همچنان خشکسالی ادواری در کنار پرآبی سال‌های پر بارش گاه و بی گاه چهره زاینده رود را تغییر می‌دهد. در این میان عکاسان قاجاری که به اصفهان سفر می کرده اند یا عکاسان اصفهانی چون "میناس" عکس های زیادی از سالهای خشکی و پرآبی زنده رود در عهد قاجار عکاسی کرده‌اند. از تاریخ عکس ها اطلاع دقیقی در دست نیست و تنها نام عکاسان این عکس ها که ارنست هولتزر، آنتوان سوریوگین و میناس هستند برای ما مشخص است.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
منبع : مجله تاریخی - فرهنگی "" عشق پـــارسی ""زاینده رود پرآب در عهد قاجار
برچسب ها : زاینده ,اصفهان ,قاجار ,خشکی ,انتقال ,عکاسان ,منابع تاریخی ,سالهای اخیر

دیدگاه‌هایی پیرامون نحس بودن سیزده

:: دیدگاه‌هایی پیرامون نحس بودن سیزده

دیدگاه‌هایی پیرامون نحس بودن سیزده

تا کنون هیچ تاریخ‌نگار و پژوهشگری دلیلی برای نحس بودن سیزده نوروز نیاورده‌است، بلکه وارون بر آن، بیشتر آنها روز سیزده نوروز را بسیار نیکو و فرخنده (سعد) دانسته‌اند. برای نمونه در آثارالباقیهٔ ابوریحان بیرونی، جدولی برای سعد و نحس بودن روزها وجود دارد که در آن برای سیزدهم نوروز که تیر روز نام دارد، واژهٔ سعد به‌معنی نیک و فرخنده آمده‌است.پس از اسلام چون سیزدهم همه ماه‌های قمری را نحس می‌دانند، به نادرست سیزدهم نوروز نیز نحس پنداشته شده‌است.

منبع : مجله تاریخی - فرهنگی "" عشق پـــارسی ""دیدگاه‌هایی پیرامون نحس بودن سیزده
برچسب ها : سیزده ,نوروز ,سیزدهم ,بودن سیزده ,سیزدهم نوروز ,سیزده نوروز ,دیدگاه‌هایی پیرامون

نگاهی به ریشهٔ اصلی جشن سیزده‌به‌در

:: نگاهی به ریشهٔ اصلی جشن سیزده‌به‌در

نگاهی به ریشهٔ اصلی جشن سیزده‌به‌در

روز طبیعت (سیزده‌به‌در) سنت ایرانیان باستان به مناسبت پیروزی ایزد باران بر دیو خشکسالی اَپوش می‌باشد. و از قبل از اشو زرتشت (۱۸۰۰ قبل از میلاد) مرسوم بوده، چنانکه در کتاب "از نوروز تا نوروز" پژوهش و نگارش آقای کوروش نیکنام (نمایندهٔ مجلس زرتشتیان) ص ۴۱ و ۴۲ آمده. «سیزدهم روز از ماه فروردین، تیر یا تِشتَر نام دارد. ایزد تیر یا تشترکه در اوستا، یَشتی هم به نام آن وجود دارد ایزد باران است و در باور پیشینیان پیش از آشو زرتشت برای این که ایزد باران در سال جدید پیروز شود و دیو خشکسالی نابود گردد باید مردمان در نیایش روز تیر ایزد از این ایزد یاد کنند و از او در خواست باریدن باران نمایند. در ایران باستان پس از برگزاری مراسم نوروزی سیزدهم که به ایزد باران تعلق داشت مردم به دشت و صحرا و کنار جویبارها می‌فتند و به شادی و پایکوبی می‌پرداختند و آرزوی بارش باران را از خداوند می‌نمودند. اکنون هم رزتشتیان از بامداد روز تِشتَر ایزد و فروردین ماه، سفره نوروزی را بر می‌چینند، خوردنی‌ها و مقداری آجیل و شیرینی‌های باقی‌مانده در سفره نوروز را با خود به طبیعت می‌برند، و شِشه سبزه‌های موجود در سفره را با خود برمی‌دارند و به دشت و صحرا و کنار چشمه‌ها یا آب‌های روان می‌روند. سبزهٔ خود را در کنار جویبارها به آب روان می‌سپارند و آرزو می‌کنند که سالی پربرکت و خرم داشته باشند. تا پسین آن روز را بیرون از خانه هستند و در طبیعت و میان سبزه و صحرا به شادمانی می‌پردازند. (توضیح: در اسطوره‌های ایرانی، ایزد باران همواره به‌صورت اسبی با دیو خشکسالی که دیواپوش نام دارد در جنگ و مبارزه است و اگر تیر ایزد پیروز شود، باران می‌بارد و چشمه‌ها می‌جوشند و رودها روان می‌گردند و سرسبزی را به ارمغان می‌آورند.)

برگرفته از: کتاب از نوروز تا نوروز، پژوهش و نگارش: کورش نیکنام، انتشارات فروهر، ۱۳۷۹، ص۴۱-۴۲»

منبع : مجله تاریخی - فرهنگی "" عشق پـــارسی ""نگاهی به ریشهٔ اصلی جشن سیزده‌به‌در
برچسب ها : ایزد ,باران ,نوروز ,سفره ,روان ,صحرا ,ایزد باران ,کنار جویبارها ,دارد ایزد ,ریشهٔ اصلی

فلسفهٔ سیزده‌به‌در

:: فلسفهٔ سیزده‌به‌در

فلسفهٔ سیزده‌به‌در

به‌طورکلی در میان جشن‌های ایرانی جشن «سیزده‌به‌در» کمی مبهم است، زیرا مبنا و اساس دیگر جشن‌ها را ندارد.در کتاب‌های تاریخی اشارهٔ مستقیمی به وجود چنین مراسمی نشده‌است، اما در منابع کهن اشاره‌هایی به «روز سیزدهم فروردین» هست.

گفته می‌شود ایرانیان باستان در آغاز سال نو پس از دوازده روز جشن‌گرفتن و شادی‌کردن که به یاد دوازده ماه سال است، روز سیزدهم نوروز را که روز فرخنده‌ای‌ست به باغ و صحرا می‌رفتند و شادی می‌کردند و درحقیقت با این ترتیب رسمی بودن دورهً نوروز را به پایان می‌رسانیدند.

تیر روز

در گاهشماری ایرانی، هر روز ماه، نام ویژه‌ای دارد.به‌عنوان مثال، روز نخست هر ماه، اورمزد روز و روز سیزدهم هر ماه تیر روز نامیده می‌شود و متعلق به ایزد تیر است. تیر در زبان اوستایی «تیشتَریَه» خوانده می‌شود، و هم نام تیشتر، ایزد باران می‌باشد.با توجه به اطلاق گرفتن نام ایزد باران، می‌توان گفت که تیر در نزد ایرانیان باستان نمادی از رحمت الهی بوده‌است.

تیر در کیش مزدیسنی مقام بلند و داستان شیرین و دلکشی دارد و جشن بزرگ تیر روز از تیرماه نیز که جشن تیرگان است به نام او می‌باشد.

منبع : مجله تاریخی - فرهنگی "" عشق پـــارسی ""فلسفهٔ سیزده‌به‌در
برچسب ها : ایزد ,سیزدهم ,ایرانیان باستان ,فلسفهٔ سیزده‌به‌در

جشن ملی نوروز در شاهنامه فردوسی بزرگ

:: جشن ملی نوروز در شاهنامه فردوسی بزرگ
فردوسی بزرگ و سفارش به پاسداری از نوروز و جشنها و آداب و رسوم ملی ایران :

بیارید این آتش زردشت

بگیرد همان زند و اوستا بمشت

نگه دارد این فال جشن سده

همان فر نوروز و آتشکده

همان اورمزد و مه و روز مهر

بشوید به آب خرد جان و چهر

کند تازه آیین لهراسبی

بماند کین دین گشتاسبی

 

یکی از جشنهایی که در شاهنامه فردوسی از آن نام برده شده ، آئین و مراسم نوروز می باشد. در این مقاله سعی بر این است که درباره مراحل پیدایش این جشن ،زمان برگزاری ،استعمال کلمه نوروز و چگونگی آن در شاهنامه توضیحاتی داده شود .

جشن نوروز از مهمترین مراسمی است که از سالیانی دور در بین ایرانیان فلات ایران رایج بوده و به یادگار مانده است . امروزه همه اقوام ایرانی نوروز را بر تمامی جشنهای برتری می دهند . ولی متاسفانه آنها از خانه خود توسط بیگانگان جدا شده اند و مرزهایی غیر واقعی بین آنها و ایران گذاشته شده است . گستره جشن نوروز امروزه در بسیاری از سرزمینهای ایرانی برقرار است : ایران افغانستان ازبکستان تاجیکستان ترکمنستان آذربایجان ارمنستان کردستان سوریه و ترکیه و عراق و . . . شادی و سرور در این زمان ،چندان دور از ذهن نیست زیرا جهان رنگی دیگر به خود می گیرد و زمان ،زمان زایش زمین است و تولد گیاه . حال از چه دوره ای این عید به صورت رسمی درآمده بهتر آن است که بدانیم از چه زمانی گاه شماری وجود داشته ؛ زیرا اگر این آئین به صورت یک جشن در فصل بهار انجام می شده است باید در سال زمان معینی داشته باشد و داشتن وقتی مشخص لازمه این گفتار می گردد .

گستره جشن نوروز امروزه در بسیاری از سرزمینهای ایرانی برقرار است : ایران افغانستان ازبکستان تاجیکستان ترکمنستان آذربایجان ارمنستان کردستان سوریه و ترکیه و عراق و . . . شادی و سرور در این زمان ،چندان دور از ذهن نیست زیرا جهان رنگی دیگر به خود می گیرد و زمان ،زمان زایش زمین است و تولد گیاه .

پس اساس به وجود آمدن این جشن آغاز بهار ،و در واقع شادی طبیعی از پایان فصل سخت سرماست .در این فصل ،تمامی ناخوشی های مربوط به سرما از بین رفته و جای آن را سبزی و طراوتی وصف نشدنی فرا می گیرد. زمین لباس تازه در برمی کند و زمینی دیگر می شود و شاید ،آدمیان همین دید را نسبت به خود نیز داشته اند.

این عقیده در اشعار شاهنامه هم دیده می شود. هنگامیکه گیوبیژن را نمی یابد ،به چاره جوئی نزد کیخسرو رفته و از او می خواهد که او را دریافتن گمشده اش یاری نماید. کیخسرو بدینگونه پاسخ می دهد که :

بمان تا بیاید مه فرودین

که بفروزد اندر جهان هوردین

بدانگه که برگل نشاندت باد

چو برسر همی گل فشاندت باد

بگویم ترا هر کجا بیژنست

بجام اندرون این مرا روشنست

تا زمانی که نوروز فرا نرسیده کیخسرو نمی تواند به جام جم نگاه بیاندازد و اسرار ببیند .چرا؟ تنها در بهار است که تغییراتی کاملاً محسوس جهان را فرا گرفته ،زندگی بار دیگر آغاز می گردد.(البته زندگی گیاهی که شاید به همان اسطوره (مشی و مشیانه ) و (یم ویمگ ) برگردد که اولین جفت انسانی اند.) (1)

پس انسان نیز تولدی دوباره می یابد و از تمامی بدیها جدا گشته ،مانند موجودی تازه به دنیا آمده ،بدون گناه می گردد . کیخسرو نیز تنها در نوروز است که می تواند جام جم را در دست گرفته و راز هفت کشور را دریابد .

یکی جام برکف نهاده نبید

بدو اندرون هفت کشور بدید

زمان و نشان سپهر بلند

همه کرده پیدا چه و چون و چند

فردوسی ،آغاز شهریاری کیومرث (اولین انسان ) و برتخت نشستن وی را در اول برج حمل می داند .

چنین گفت کائین تخت و کلاه

کیومرث آورد و او بود شاه

چو آمد ببرج حمل آفتاب

جهان گشت با فرّ و آئین و آب

بتابید از آن سان زبرج بره

که گیتی جوان گشت از آن یکسره

کیومرث شد برجهان کد خدای

نخستین بکوه اندرون ساخت جای

و نیز در زمان پادشاهی جمشید، هنگام برپائی نوروز در روز هرمزد از ماه فروردین است .

چو خورشید تابان میان هوا

نشسته بر او شاه فرمانروا

جهان انجمن شد بر تخت اوی

از آن بر شد قره بخت اوی

به جمشید بر گوهر افشاندند

مر آن روز را روز نو خواندند

سر سال نو هرمز فرودین

بر آسوده از رنج روی تن دل ز کین

به نوروز تو شاه گیتی فروز

بر آن تخت بنشست فیروز روز

بزرگان بشادی بیاراستند

می و جام و رامشگران خواستند

چنین جشن فرخ از آن روزگار

بما ماند از آن خسروان یادگار

در شاهنامه می خوانیم که پس از طهمورث ،جمشید پسر وی (2) به تخت پادشاهی نشست و همه مرغان و دیوان و پریان به فرمان او درآمدند .وی به ساختن آلات جنگی پرداخت ،رشتن و تافتن و بافتن به مردم آموخت ، طبقات چهارگانه کاتوزیان ،نیساریان ،نسوریان و اهتوخوشی (3) را پدید آورد ،به دیوان دستور داد تا با آب و خاک ،گل درست کرده ،گرمابه و کاخهای بلند سازند و سپس از سنگ ،گوهر بیرون آورد ،بویهای خوش پدیدار ساخت ،پزشکی را بوجود آورد و کشتی رانی را به مردم آموخت وبعد از تمامی این کارها ،تختی ساخت که هرگاه اراده می کرد دیوان آن را برداشته و به آسمان می بردند و در روز هرمزد فروردین براین تخت بر آسمان رفت و جهانیان این روز را روز نو خواندند .

همه کردنیها چو آمد بجای

ز جای مهی برتر آورد پای

بفر کیانی یکی تخت ساخت

چه مایه بدو گوهر اندر نشاخت

بجمشید بر گوهر افشاندند

مران روز را روز نو خواندند

سر سال نو هرمز فرودین

بر آسوده از رنج روی زمین

اغلب کتب قدیمی جمشید را پایه گذار نوروز دانسته اند. (4) دلیل انتساب این جشن به جمشید به درستی بر ما معلوم نیست . اما با اطلاع به اینکه فردوسی شاهنامه را براساس روایتهای قدیمی و کتاب خداینامه به نظم درآورده است ، در می یابیم که نسبت دادن این جشن بجمشید از دوران بسیار قدیم معمول بوده است .

در هر حال نوروز در ایران چنان اهمیتی داشته است که با روی کار آمدن دین زرتشت به عنوان یک دین حکومتی در زمان ساسانیان ،نه تنها از بین نرفت بلکه جایگاه خاصی نیز پیدا نمود .

«در این عهد نوروز را در میان ملت ایران و نیز در دربار ،مراسم مخصوص و تشریفات فراوان در کار بوده است و بتحقیق می توان گفت که در هیچ زمان نوروز را با این همه تکلفات بجا نمی آوردند.» (5)

«مورخین یونانی می نویسند که ژوستین دوم امپراطور روم کمی بعد از جلوس خود به تخت که در چهارم نوامبر سال 565 میلادی بود سفیری به دربار انوشیروان فرستاد که با شتاب تمام راه افتاده ،سفر کرد ولی در شهرهائیکه سر راه بود به جهت بعضی ترتیبات که به فرمان شاهنشاه ایران داده شده بود ،حرکتش به تأخیر افتاد و مجبور گردید که در شهر دارا به جهت مراسم عید نوروز مدتی توقف بکند .

از اینجا معلوم می شود که در عهد ساسانیان نه تنها در پایتخت بلکه در ولایات نیز مراسم با شکوه مفصلی برای نوروز بجا می آوردند.» (6)

در قسمت تاریخی شاهنامه در زمان ساسانیان هنگامیکه نامی از آتشکده برده می شود ،مکانی نیز به نوروز اختصاص دارد .

از جمله : در زمان پادشاهی اردشیر :

به دیبا بیاراست آتشکده

هم ایوان نوروز و کاخ سده

در زمان پادشاهی بهرام گور :

برفتند یکسر به آتشکده

به ایوان نوروز جشن سده

همی مشک بر آتش افشاندند

به بهرام بر آفرین خواندند

چو شد ساخته کار آتشکده

همان جای نوروز و جشن سده

در زمان پادشاهی شیرویه :

ببخشید چندی به آتشکده

چه بر جای نوروز و جشن سده

و در آخر اینکه ، نوروز در شاهنامه ، از آغاز کتاب تا سرانجام آن (یعنی تا زمان حمله اعراب به ایران ) به صورت یک جشن ملی و در دوره ساسانیان بشکل یک آئین مذهبی ،برای ایرانیان گرامی بوده و جشن گرفته می شده است و با اینکه بعد از حمله اعراب به ایران مدتی برگزار نمی گردیده اما به دلایلی از جمله اشتیاق ایرانیان به اجرای این مراسم ،باقی و برای ما به یادگار مانده است .

 

 

منبع : مجله تاریخی - فرهنگی "" عشق پـــارسی ""جشن ملی نوروز در شاهنامه فردوسی بزرگ
برچسب ها : نوروز ,زمان ,شاهنامه ,جهان ,آتشکده ,فردوسی ,زمان پادشاهی ,،زمان زایش ,زایش زمین ,زمان ،زمان ,رنگی دیگر ,ترکمنستان آذربایجان ارمنستان ,آذربایجان

مهم ترین اقدامات دکتر محمد مصدق

:: مهم ترین اقدامات دکتر محمد مصدق
مهم ترین اقدامات دکتر محمد مصدق در طی دوران نخست وزیری:

 

اول: ملی کردن صنعت نفت و دفاع از منافع ایران در مقابل دولت انگلیس
دوم: اصلاحات در سیستم مالی کشور و کوشش در جهت وضع قوانین بودجه و برنامه ریزی
سوم: وضع قوانین و طرح لایحه های گوناگون جهت اصلاح سیستم ارباب و رعیتی و ایجاد طرحهای عمرانی در روستاها
چهارم: ایجاد زیرساخت اقتصادی و تصویب و اجرای طرحهای نوسازی و آبادانی
پنجم: تصویب و اجرای لوایح و قوانینی بنفع کسبه، آموزگاران، کارمندان، زنان، اطفال، کارگران و اقشار زحمتکش شهری

 

منبع : مجله تاریخی - فرهنگی "" عشق پـــارسی ""مهم ترین اقدامات دکتر محمد مصدق
برچسب ها : محمد مصدق ,دکتر محمد ,اقدامات دکتر ,ترین اقدامات

"کره" چگونه شمالی و جنوبی شد؟

:: "کره" چگونه شمالی و جنوبی شد؟
بحران در شبه جزیره اما محصول حوادثی است که بیش از 70 سال قبل در این نقطه اتفاق افتاد. آن سال ها با پایان جنگ جهانی دوم شبه جزیره کره که پیشتر تحت امپراتوری ژاپن اداره می شد میان امریکا و شوروی تقسیم شد و یکی بخش جنوبی و دیگری بخش شمالی را زیر نفوذ خود درآورد. تنش میان دو بخش مالی و جنوبی از آن زمان شکل گرفت و حتی دولت شمالی تحت حمایت شوروی و دولت جنوبی به پشتیبانی امریکا در سال 1945 به سودای حکومت بر کل شبه جزیره وارد جنگ شدند. بر این اساس در 25 ژوئن سال 1950 نیروهای کره شمالی به رهبری "کیم ایل سونگ" دیکتاتور پیشین کره شمالی به بخش جنوبی حمله کردند و امریکا و 20 کشور پس از صدور قطعنامه ای علیه تجاوز کره شمالی نیروهای خود را در شبه جزیره پیاده کردند و به پشتیبانی کره جنوبی وارد جنگ شدند.
 
گرچه کره شمالی با تکیه بر برتری نظامی خود در ابتدا موفق به پیشروی شد اما با ورود امریکا و کشورهای ائتلاف به جنگ ورق برگشت و این کشور متحمل شکست شد. سرانجام دو طرف در ژوئیه 1953 بر سر آتش بس به توافق رسیدند. آتش بسی که از آن زمان همچنان پابرجا است اما با تحرکات دو طرف گاه و بی گاه متزلزل می شود.
 
تصاویر/
 
یک طرفدار کمونیسم و بخش شمالی در جریان اشغال "سئول" با نیروهای مشترک کره جنوبی و امریکا درگیر شده است.
 
 
تصاویر/
 
چتربازان امریکایی در مکان نامعلومی در کره جنوبی از هواپیما به پائین می پرند.اکتبر1950
 
 
تصاویر/
 
چتربازان امریکایی در "سون چون" جایی در کره شمالی از هواپیما به پائین می پرند. 20 اکتبر
1950
 
 
تصاویر/
 
ستون دود و آتش که از تاسیسات کره شمالی در "هانگ نام" برخاسته است؛ کره ای ها برای اینکه این تجهیزات به دست دشمن نیافتد آنها را منهدم کرده اند. 27 دسامبر 1950
منبع : مجله تاریخی - فرهنگی "" عشق پـــارسی """کره" چگونه شمالی و جنوبی شد؟
برچسب ها : شمالی ,جنوبی ,امریکا ,جزیره ,نیروهای ,چتربازان امریکایی

هویدا به دنبال خرید راکتور اتمی

:: هویدا به دنبال خرید راکتور اتمی

هویدا در بازدید از از یک نیروگاه اتمی در "پیکرینگ" کانادا به توضیحات "کوین کین" رئیس نیروگاه گوش می‌دهد؛ این عکس به سال 1352 هجری شمسی توسط "داک گریفین" برداشته شده است. در جریان سفر نخست وزیر وقت ایران به کانادا "آلستر گیلسپی"وزیر تجارت دولت فدرال مذاکراتی را برای فروش دو راکتور هسته‌ای با وی آغاز می‌کند. در خلال این مذاکرات گیلسپی مدعی می‌شود ایران به دنبال سلاح هسته‌ای است که هویدا با ریشخند به او می‌گوید ایران جز برای تامین انرژی و مصارف صلح آمیز هدف دیگری از انرژی هسته‌ای ندارد. گفتنی است 51 سال قبل در چنین روزی امیرعباس هویدا به مقام نخست وزیری رسید. او که وزیر دارایی کابینه حسنعلی منصور بود برای 13 سال عهده دار این مقام بود.

 

عکس‌نوشت/ هویدا به دنبال خرید راکتور اتمی

منبع : مجله تاریخی - فرهنگی "" عشق پـــارسی ""هویدا به دنبال خرید راکتور اتمی
برچسب ها : هویدا ,هسته‌ای ,وزیر

نخستین زنی که به فضا رفت

:: نخستین زنی که به فضا رفت

79 سال پیش، برابر با ششم مارس ١٩٣٧ میلادی، والنتینا ولادیمیروونا ترشکووا، کیهان‌نورد روس و نخستین زن فضانورد جهان در یاروسلاول اتحاد جماهیر شوروی به دنیا آمد.

والنتینا ترشکووا از میان بیش از ۴۰۰ نامزد زن برای انجام نخستین پرواز فضایی انتخاب شد و در روز ۱۶ ژوئن ۱۹۶۳ (برابر ۲۶ خرداد ۱۳۴۲خورشیدی) با فضاپیمای وستوک-۶ به فضا رفت.

او نخستین فرد غیرنظامی بود که در سال‌های آغازین عصر فضا به مدار زمین رفت. مأموریت وستوک-۶ سه روز به طول انجامید و در طی این مدت ترشکووا آزمایش‌های بسیاری را بر روی خود انجام داد و داده‌های پزشکی ارزشمندی را درباره تأثیر بی‌وزنی در محیط فضا بر زنان گردآوری کرد.

او بعد از پایان این مأموریت با این ‌که به فعالیت در زمینه هوا- فضا ادامه داد، اما بیشتر وقتش را صرف کارهای اجتماعی می‌کرد. او عضو حزب کمونیست شوروی بود و تا عضویت در کمیته مرکزی این حزب ارتقا  یافت.

 

نخستین رن فضانورد جهان

 

نخستین رن فضانورد جهان

منبع : مجله تاریخی - فرهنگی "" عشق پـــارسی ""نخستین زنی که به فضا رفت
برچسب ها : نخستین